1.4 ਅਰਬ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਵਾਲਾ ਭਾਰਤ ਫੁੱਟਬਾਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਬਣਾ ਸਕਿਆ-ਜੱਥੇਦਾਰ ਬੱਬਰ

ਕਿਹਾ-ਹਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਹੋਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰੀ ਫੁੱਟਬਾਲ ਅਕੈਡਮੀਆਂ 

ਕਪੂਰਥਲਾ 19 ਜੁਲਾਈ ਗੌਰਵ ਮੜੀਆ 
1.4 ਅਰਬ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਵਾਲਾ ਭਾਰਤ,ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਦੀ ਘਾਟ ਜ਼ਮੀਨੀ ਪੱਧਰ ਤੇ ਕੁਪ੍ਰਬੰਧਨ ਅਤੇ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਕਟ ਦੇ ਭਾਰੀ ਦਬਦਬੇ ਕਾਰਨ ਫੁੱਟਬਾਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਹੈ।ਸਹੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ-ਖੋਜ,ਵਿਗਿਆਨਕ ਸਿਖਲਾਈ ਅਤੇ ਢੁਕਵੇਂ ਨਿਵੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ,ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਅਕਸਰ ਉੱਭਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।ਇਹ ਗੱਲ ਸਰਬੱਤ ਦਾ ਭਲਾ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਜੱਥੇਦਾਰ ਸੁਖਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਬੱਬਰ ਨੇ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦਿਆਂ ਕਹੀ।ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਭਾਰਤ ਵਿਸ਼ਵ ਫੁੱਟਬਾਲ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਪਿੱਛੇ ਹੈ।ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਫੁੱਟਬਾਲ ਦੀ ਦੁਰਦਸ਼ਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਨਹੀਂ ਹੈ,nਸਗੋਂ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨਾਲੋਂ ਤੁਰੰਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਤੇ ਇੱਕ ਤਿੱਖਾ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ।ਵਿਅੰਗਾਤਮਕ ਤੌਰ ਤੇ ਭਾਰਤ, ਆਪਣੀ 1.4 ਅਰਬ ਦੀ ਨੌਜਵਾਨ ਆਬਾਦੀ ਵਾਲਾ ਦੇਸ਼ ਫੁੱਟਬਾਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।ਇਸਦਾ ਕਾਰਨ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦੀ ਘਾਟ ਨਹੀਂ,ਸਗੋਂ ਸੋਚ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ।ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕ੍ਰਿਕਟ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਧਰਮ ਵਾਂਗ ਹੈ।ਕ੍ਰਿਕਟ ਨੂੰ ਮੀਡੀਆ ਕਵਰੇਜ, ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਸਪਾਂਸਰਸ਼ਿਪ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।ਇੱਕ ਸਫਲ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਦੀ ਕਮਾਈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਇੱਕ ਫੁੱਟਬਾਲਰ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ,ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਮਾਪੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਫੁੱਟਬਾਲ ਦੀ ਬਜਾਏ ਕ੍ਰਿਕਟ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰੀਅਰ ਵੱਲ ਧੱਕਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨੀ ਪੱਧਰ ਤੇ ਸਿਖਲਾਈ ਦੀ ਘਾਟ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਿਰਤ ਕੀਤਾ।ਯੂਰਪ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ, ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ 5-6 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਸਿਖਲਾਈ ਅਤੇ ਅਕੈਡਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,ਜਦੋਂ ਕਿ ਭਾਰਤ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।ਪੇਂਡੂ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਕਸਬਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਮੈਦਾਨਾਂ, ਵਿਗਿਆਨਕ ਉਪਕਰਣਾਂ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਕੋਚਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਘਾਟ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।ਜੱਥੇਦਾਰ ਬੱਬਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬੱਚੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨ ਬਣਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਹੈ,ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੀ ਸਿਖਲਾਈ,ਪੋਸ਼ਣ,ਸਰੋਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ।ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਕਿ ਖੇਡਾਂ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਢਾਲਦੀਆਂ ਹਨ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਸਿਖਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਆਤਮਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਦੀਆਂ ਹਨ।ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਖੇਡ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੀ ਊਰਜਾ ਇੱਕ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਦਿਸ਼ਾ ਲੱਭਦੀ ਹੈ।ਹੁਣ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ ਕਿ ਹਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰੀ ਫੁੱਟਬਾਲ ਅਕੈਡਮੀਆਂ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣ,ਸਕੂਲ ਖੇਡ ਮੁਕਾਬਲੇ ਇੱਕ ਰਸਮੀਤਾ ਨਾ ਹੋਣ ਸਗੋਂ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦੀ ਚੋਣ ਦਾ ਆਧਾਰ ਬਣਾਏ ਜਾਣ ਅਤੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਦੀ ਚੋਣ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਯੋਗਤਾ ਹੀ ਅੰਤਿਮ ਮਾਪਦੰਡ ਹੋਵੇ। ਜਿਸ ਦਿਨ ਇਹ ਬਦਲਾਅ ਆਵੇਗਾ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਫੁੱਟਬਾਲ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਜਨਕ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਰੋਕ ਸਕੇਗਾ।